محله پیرغیب

از برکه «آقا» شروع تا گلزار شهدا و از طرف دیگر باغ ملی به طرف چهار راه شهید باقرپوریان و بلوار پاسداران به طرف شهرجدید ادامه پیدا می کند. امتداد محله آقا، محله ای به نام پیرغیب می باشد. در زمان های دور شغل مردم اهالی علاوه بر این که تعدادی از آنها به کشورهای حوزه خلیج فارس می رفتند به شغل بنایی، معماری و کوزه گری نیز فعالیت داشته اند.

سردسته ها و دست اندرکاران محله پیرغیب: مشهدی مش کریم، حاج علی اکبر احمدی، حاج ابوالحسن زرگر، حاج احمد زرگر، حاج عبدل دامن کشان، مش بلال، برادر قناد، حاج جعفر حمامی، حاج معرضا شجاع، عباس مهندس و حاج حبیب مشهدی که شب عاشورا مختص می آمد و در محله قنبربیگی به سینه می زد. علاقه عجیبی به امام حسین (ع) داشت سعی می کرد که به هر طوری که شده از قطر برای دهه اول محرم خود را به لار برساند. در پخت و تهیه وسایل سینه زنی نیز همکاری می کرد.

ماشاالله نجار، نظر سیاه صبورا، ببه علی، پدرم جعفر، محرضا شجاع، جعفر حمامی، حاج محدسن مفرح، حاج احمد زرگر، حاج عبدل دامن کشان، حاج حبیب مشهدی و سینه زن مشهدی هم یاد دارم. ما سینه زنی را از روی پل ممدعلی شروع می کردیم. علم قوامی تنها علمی بود که در لار مشهور بود. علم بردارها ابراهیم ندیمی و عبدالله هاجر بودند و علم بردارهای جدید زرین، خرم نژاد، وقار، سه نفر تعیین گردیده است. مسئولین وسایل مثل روشنایی، بلندگو، تحویل لباس مشخص است. مش کریم (کامجو)، حاج عبدل دامن کشان، حاج جعفر (حمامی)، حاج محمدرضا شجاع، حاج علی اکبر احمدی، حاج ابوالحسن زرگر استاد باقر (زرگری)، حاج احمد زرگر، عباس مهندس، مش بلال، بوعلی، براد قناد بعدها به محله ی آقا رفت. حاج حبیب مشهدی (کامجو) هرگاه در قطر بود برای محرم حتما خود را به لار می رساند. در مورد هزینه ی پخت و پز برای امام حسین (ع) و وسایل و تجهیزات برای عزاداران پیشقدم بود. او در شب دهم محرم به محله قنبربیگی می رفت و سینه می زد. مسئول برق محله پیرغیب اکبر رهروان، محمود فرخاری، یوسف اسدی، ماشاالله لطفی، ماشاالله افرنجه و یعقوب کاظمی مسئول بلندگو و اصغر کاکلی مسئول کتل بودند. افراد در صحبت های پیرغلامان می آید.

 

نوحه خوان های محله ی پیرغیب، بشیر سیاه نظر، منصور اصغری، عبدالنبی صنعتی، منصور جعفرپور، جلال جاهد، فضل الله، لطف الله و خلیل اخضری و نوشتن نوحه به عهده ی مرحوم رضا مهندس بود.

در مورد بحث در محله ی پیرغیب ابتدا در تکیه ی پیرغیب، گوشت و گپک به سینه زن و مردم می دادند. سپس برنج توسط حاج کاظم پلویی (آذرپور) در خانه ی حاج غلوم حسن (احمدی لاری) پخت می کردند و در همان جا هم اطعام به سینه زن و مردم می دادند. هم اکنون در محله ی پیرغیب در چندین مکان ثابت پخت می کردند و اطعام می دهند. امامزاده میرحمزه، حسینیه ی خامس آل عبا، تکیه پیرغیب، مسجد زینبیه به غیر از خانه ها مثل خانه ی حاج علی اکبر احمدی روبروی پل رضا، خانه ی ندیمی در مجموع اطعام زیادی است و خیلی اسراف می شود که باید فکری اساسی برای این موضوع کرد. پیشنهاد می شود مقداری از این پخت برای تولد یا وفات امامان دیگر برنامه ریزی گردد. در حال حاضر آشپزِ حسینیه ی خامس آل عبا، حاج مندن رضینه و پسرانش، اکبر و غفور  اشرفی، حاج حسین سالک، در تکیه، شیخ مرتضی، اکبر اشرفی، حاج حوادث، در مسجد زینبیه، حاج رجب معتقد حقیقی، حاج رسول فزونی، فرد، خانه ی حاج علی اکبر احمدی پسران کاظم پلویی، که قبلاٌ مرحوم فرجام بود، است. مکان روضه بیشتر در حوسینیه ی کوریچان، حسینیه ی کوچک (منزل آقای گپ) که در روز عاشورا چون ازدحام جمعیت بود، کابل و سیم می کشیدند و در تکیه توسط بلندگو روضه پخش می شد.بعدها حسینیه ی اعظم، مسجد آقا صادقی، منزل حاج غلوم حسن، منزل حاج طالع، خانه ی احمدی و روضه خوان ها آقای علوی، سید صولت، گل مولا، سید طباطبایی، نوروزی، شیخ غلامرضا امانت بودند.

وسایل زنجیرزنی توسط اهالی محل تهیه گردید. نوحه خوان های ان زمان خودم، حاج بشیر افرنجه، عوض خروشی و علی بزرگی بودند. حسن پیرغیبی و نعمت باقرپوریان هم از جمله کسانی بودند که همکاری زیاد داشتند. طبل هم توسط حاج رسول فزونی نواخته میشد. بعد از مدتی به علت اینکه سینه زنی سنتی محله پیرغیب تضعیف می شد، مورد اعتراض قرار گرفتیم و این موضوع باعث شده که تمام تجهیزات را به پایگاه شهید شاکری منتقل نماییم

اماکن متبرکه: امام زاده میر حمزه (ع) کنار رودخانه فصلی و نزدیک پل مشهور به محمدعلی قرار دارد. در این مکان نماز ظهر و عصر به جماعت اقامه می شود. زادپیرغیب مکانی که در زیرزمین مسجد پیر غیب قرار داشته و زیارتگاه مردم لار بوده، که هم اکنون درب آن پوشیده شده است. مسجد پیرغیب مسجدی قدیمی با معماری قدیم و ستون های متعدد و زیبا در وسط محله قرار دارد. مسجد حاج عبدالله، این مسجد در حوالی قبرستان مرکزی قرار دارد. مسجد زینبیه (س)، در خیابان حاج غفوری واقع شده است و نمازهای یومیه به صورت مرتب در آن برگزار است. مسجد امیرالمومنین علی (ع) در بین دو شهر قرار دارد. قبرستان مرکزی و گلزار شهدا و مرقد حضرت آیت الله سید مجتبی موسوی لاری در ضلع جنوبی این محل واقع شده است. حسینیه خامس آل عبا نیز در کنار رودخانه قرار دارد. تکیه پیرغیب که تنها تکیه در لار می باشد که در کنار مسجد پیرغیب محل روضه خوانی، قران خوانی، و اطعام دادن در ماه محرم می باشد. دو پیر به نام های پیر صدق و پیر خروس نیز در این محله دیده می شود.

اماکن تاریخی: محله پیرغیب یکی از محلات قدیمی لار محسوب می شود که دارای سابات های فراوانی بود. اما هم اکنون یک سابات کنار قبرستان مرکزی به نام سابات فزونی باقی مانده است. باغ حاج عبدالله و باغچه شیخ نیز یکی از آثار تاریخی این محله به شمار می آید. حمام مردانه و زنانه قدیمی پیرغیب هم اکنون تبدیل به زورخانه حضرت آیت الله آیت اللهی (ره) شده است. دو پل به نام های پل رضا در کنار خانه یکی از تجار لارستان «حاج غلوم حسن (احمدی لاری)» و پل محمد علی توسط خیرین بنا نهاده شده است. این دو پل به نام دو تن از مغازه داران که در کنار پل کاسبی می کردند مشهور شده است.

برکه ها: در وسط محله برکه قدیمی و بزرگی به نام پیرغیب می باشد. زیباترین برکه در لارستان همراه با دهنشیر که به نام حاج غلامرضا معتمد است و بیش از ۱۰ برکه در خود قبرستان و حوالی آن وجود دارد که یکی از این برکه ها به برکه مزار و دراز معروف است. برکه شش فخ نیز در خیابان حاج غفوری واقع است که از نظر شکل ظاهری و بنای آن کم نظیر است

مداحان محله پیرغیب: بشیر افرنجه، رسول اصغری، شادروان جانبار جلال جاهد، منصور جعفرپور، خلیل اخضری، لطف الله اخضری، غلامحسین پورشعیب، مهدی اسماعیلی، ناصر زحمت بر، و فضل الله اخضری نوحه خوان بوده اند.

 

    دیدگاه های خود را ارسال کنید

    ایمیل شما هنوز وارد نشده است.